4275. බුදුරජුන්ගේ හඬය යි දැන “නිසැකව ම පසැස් ඇති බුද්ධශ්රේෂ්ඨ තෙම දහම් දෙසා” ය යි දෙවියෝ රැස් වූහ.
4276. ලෝකයාගේ පූජාවන් පිළිගන්නා වූ සුමේධ නම් සර්වඥ තෙමේ දිව්යසමූහයා මැද වැඩ හිඳ මේ ගාථාවන් වදාළේ ය.
4277. “යමෙක් තෙම සල්මලින් සෙවෙනි කළ මඩුවක් සතියක් මුළුල්ලෙහි මා පිණිස දැරී ද, හේ (කවරෙක්දැයි) කියන්නෙමි. කියන්නා වූ මාගේ වචනය අසවු.
4278. මෙතෙම දෙවි වූයේ ද ස්වර්ණවර්ණ වන්නේ ය. සම්පූර්ණ භෝගසම්පත් ඇත්තේ ම කම්සුව අනුභව කරන්නෙක් වන්නේ ය.
4279-4280. ඇතුන්ගේ පා විදින තෝමර හා අකුසු ගත් අත් ඇති, ඇතරුවන් විසින් නගින ලද සියලු ආභරණයෙන් සරසන ලද සැට දහසක් ඇත්තු ද, හෙම් වැනි වත් හැඳ වූ රන්පොරොදු බැඳි ඇත්තු ද මේ මිනිස්හට උදේ සවස උවැටනට පැමිණෙන්නාහු ය. මේ මිනිස් තෙම ඒ ඇතුන් විසින් පිරිවරන ලදුව රමණය කරන්නේ ය.
4281-4282. කඩු හා දුනු දරන්නා වූ යෝධාජීවයන් විසින් නගින ලද ජාතියෙන් ම ආජානීය වූ ශීඝ්රගාමී වූ සියලු අබරණින් සරසන ලද සැට දහසක් සෛන්ධව අශ්වයෝ මොහු නිතර පිරිවරත්. බුද්ධපූජාවෙහි මේ විපාක යි.
4283-4284. දුනු ගත් අත් ඇති සන්නාහ සන්නද්ධ වූ යෝධාජීවයන් විසින් නගින ලද ඔසවන ලද ධජ ඇති සන්නද්ධ වූ දිවිසමින් වළඳන ලද රථ ද ව්යාඝ්රසමින් වළඳන ලද රථ දැ යි මෙසේ සර්වාලඞ්කාරයෙන් සරසන ලද සැට දහසක් රථයෝ මොහු නිතර පිරිවරන්නාහු ය. බුද්ධපූජාවෙහි මේ විපාකයි.
4285. සර්වාකාරයෙන් සම්පූර්ණ වූ ධනධාන්ය ඇති හැම අයුරින් ම මැනවින් සමෘද්ධ වූ සැට දහසක් ග්රාමයෝ හැම කල්හි පහළ වන්නාහු ය. බුද්ධපූජාවෙහි මේ විපාකයි.
4286. ඇත් අස් රිය පාබළ යන සිවුරඟ සෙනඟ මොහු නිතර පිරිවරත්. බුද්ධපූජාවෙහි මේ විපාක යි.
4287. (මෙ තෙම) අටළොස් සියක් කප් මුළුල්ලෙහි දෙව්ලොවෙහි සිත් අලවා වසන්නේ ය. දහස් වරක් සක්විති රජ වන්නේ ය.
4288. තුන්සිය වරක් දිව්යරාජ්යය කරන්නේ ය. (මොහු ලබන) මහත් වූ ප්රදේශරාජ්යය ගණන් වශයෙන් ගිණිය නො හැකි ය.
4289. මෙයින් තිස්දහස් වන කපෙහි ඔක්කාක කුලයෙහි උපදනා නමින් ගෞතම නම් වූ ශාස්තෘ තෙම ලොව පහළ වන්නේ ය.
4290. උන්වහන්සේගේ ධර්මයෙහි දායාද වූ ධර්මයෙන් නිර්මිත කළාක් වැනි වූ ඖරස බුද්ධපුත්රයෙක් ව ආස්රව රහිත ව සියලු ආස්රවයන් (ප්රහාණපරිඥා වශයෙන්) දැන වාසය කරන්නේ ය”
4291. මෙයින් කල්ප තිස් දහසකට පෙර ලෝකනායක වූ බුදුරජුන් දිටිමි. (එදින පටන් අද දක්වා) මේ අතුරෙහි අමෘතපදය - නිවන සෙවීමි.
4292. යම් බුදුසසුනක් මම දැනගනිම් ද, එය මට ලාභයකි. මා විසින් එය මනා කොට ලබන ලදි. (මා විසින්) පැමිණෙන ලද ත්රිවිද්යාවෝ ඇතියහ, බුදුරජානන් වහන්සේගේ සසුන කරණ ලදි.
4293. පුරුෂශ්රේෂ්ඨයන් වහන්ස, ඔබවහන්සේට නමස්කාර වේවා. පුරුෂෝත්තමයානන් වහන්ස, ඔබවහන්සේට නමස්කාර වේවා. ඔබ වහන්සේගේ සර්වඥතාඥානයට පසසා අමෘතපදය හෙවත් නිවනට පැමිණියෙම් වෙමි.
4294. දෙවි වූ හෝ මිනිස් වූ හෝ යම් යම් භවයක උපදිම් නම් හැම තන්හි සුව ඇත්තෙම් වෙමි. සර්වඥතාඥානයට පැසසීමෙහි මේ විපාක යි.
4295. මේ මාගේ පශ්චිම භවය යි. අවසන් භවය මේ පවතී. ඇතකු මෙන් බැඳුම් සිඳ ආස්රව රහිත ව වෙසෙමි.
4296. මා විසින් ක්ලේශයෝ දවන ලදහ. සියලු භවයෝ නසන ලදහ. ඇත්රජකු මෙන් බැඳුම් සිඳ ආස්රව රහිතව වෙසෙමි.
4297. බුද්ධශ්රේෂ්ඨයන් වහන්සේ වෙත පැමිණීම මට ස්වාගත විය. ත්රිවිද්යාවෝ අනුප්රාප්තයහ. බුදුරජානන් වහන්සේගේ සසුන කරණ ලදි.
4298. සිවු පිළිසිඹියාවෝ ද, අෂ්ට විමෝක්ෂයෝ ද, ෂඩභිඥාවෝ ද සාක්ෂාත් කරණ ලදහ. බුදුරජානන් වහන්සේගේ සසුන කරණ ලදි.
මේ අයුරින් ආයුෂ්මත් භද්දාලි ස්ථවිරයන් වහන්සේ මේ ගාථාවන් වදාළ සේක් යි.
භද්දාලි ස්ථවිරාවදානය පළමුවැනි යි.
412. ඒකඡත්තිය ස්ථවිරාවදානය
4299. චන්ද්රභාගා නදීතීරයෙහි මට ආශ්රමයක් මැවින් කරණ ලදී. (එහි) සුදු වැල්ලෙන් ගැවසී ගත් පන්සලක් ද නිර්මිත කරණ ලදි.
4300. එහි නො ගැඹුරු ඉවුරු ඇති මනා වූ තොට ඇති මනෝඥ වූ මස්කැසුබුවන්ගෙන් යුත් ‘සු - සු’ හඬ නගමින් දිය බුබුළු උඩට නංවන සුංසුමාරයන් විසින් සෙව්නා ලද කුඩා නදියක් විය.
4301. වලස්සු, මොණරු, දිවියෝ, කොවුලෝ, සැළලිහිණි යන මොහු හැම කල්හි මාගේ අසපුව හොබවමින් නාද කෙරෙත්.
4302. මිහිරි හඬ ඇති කොවුලෝ ද, මධුර ස්වර ඇති හංසයෝ ද, යන මොහු එහි මාගේ අසපුව හොබවමින් නාද කෙරෙත්.
4303. සිංහ, ව්යාඝ්ර, හූරු, වෘක, කොක්නහ, කරබානා, වලස්සු ද මාගේ අසපුව හොබවමින් ගිරි දුර්ගයෙහි නාද කෙරෙත්.
4304. එණිමෘග, සරභ මෘග, කැනහිල්, හූරු ද මොහු බොහෝ දෙන මාගේ අසපුව හොබවමින් ගිරි දුර්ගයෙහි නාද කෙරෙත්.
4305. ඇසළ, සපු, පළොල්, නික, යොහොඹු, අසෝක - මේ වෘක්ෂයෝ මාගේ අසපුවෙහි පුෂ්පිත වූවාහු වෙත්.
4306. රුකඟුන, සීනිද්ද, සත්පෙති, දෑසමන්, බිඹුදැල්, කණ්ණික, කිණිහිරි මොහු මාගේ අසපුවෙහි පුෂ්පිත වූවාහු වෙත්.
4307. නා, සල්, හෙළ පියුම් මෙහි පිපියාහු දිවසුවඳ විහිදුවමින් මාගේ අසපුව හොබවත්.
4308. කුබුක්, පියා, උක්, සල්, පුවඟු, මේ වෘක්ෂයෝ හටගත් මල් ඇත්තාහු මාගේ අසපුව හොබවත්.
4309. අඹ, දඹ, මදට, කොසඹ, සල්කලණ, මේ වෘක්ෂයෝ දිවසුවඳ විහිදුවමින් මාගේ අසපුව හොබවත්.
4310. හෝපළු, ගිවුළු ද, භගිනිමාල, මොහු මෙහි පිපී ගියාහු දිවසුවඳ විහිදුවමින් මාගේ අසපුව හොබවත්.
4311. රෝපණය කරණ ලද කොළොම්, කෙසෙල්, එසේ ම ඍෂිමුද්ග (බොඩහමු) නම් ධාන්ය විශේෂය - මොහු මාගේ අසපුව හොබවමින් නිතර ඵල දරත්.
4312. අරළු, නෙල්ලි, අඹ, ජම්බු, බුළු, ඩෙබර, බදුලු, බෙලි, මෙකී වෘක්ෂයෝ මාගේ අසපුවෙහි ඵල දරත්.
4313. (අසපුවට) නුදුරෙහි මනා වූ තොට ඇති මනෝඥ වූ හෙල්මැල්ලෙන් නොහොත් දිය කන්දරයෙන් හා විල්පලායෙන් ද, පියුම් හා උපුලින් ද ගැවසී ගත් පොකුණකි.
4314. මාගේ අසපුවෙහි ඇතැම් පද්මයෝ කැකුළු ගැබ් ගණිත්. සෙසු රේණු සහිත පද්ම ද පිපෙත්. ඇතැම් විහිදුනු පත් ඇති පද්ම කර්ණිකාවෝ ද ප්රබෝධ වෙත්.
4315. පාඨින, පාවුස, වලජ, මුඤ්ජ, රෝහිත - මත්ස්යයෝ පැහැදි දියෙහි හැසිරෙමින් මාගේ අසපුව හොබවත්.
4316. නයිතා, අම්බගන්ධී මේ වෘක්ෂයෝ වාතය අනුව දිවසුවඳ විහිදුවමින් මාගේ අසපුව හොබවත්.
4317. නෙළුඹලින් මිහි ද නෙළුඹුදැලින් කිරි හා ගිතෙල් ද වැගිරේ. දිවසුවඳ ද විහිදුවමින් මාගේ අසපුව හොබවත්.
4318. එහි ජලයෙන් සෙව්නා ලද ආකීර්ණ වූ වැලිතලාවෝ ශෝභනය. උඩට නැගුනු පුෂ්පයෝ පිපී ගියාහු මාගේ අසපුව හොබවමින් පවතිත්.
4319. අඳුන් දිවිසම් හැඳි ජටාභාරයෙන් බර වූ වැහැරි සිවුරු දරණ සියලු (තවුසෝ) මාගේ අසපුව හොබවත්.
4320. වියදඬු පමණ දුර බලන්නා වූ ප්රාඥ වූ සන්හුන් පැවතුම් ඇති කම්සුව අනුභවයෙහි බලාපොරොත්තු නැති (තවුසෝ) මාගේ අසපුවෙහි වසත්.
4321. වැඩී ගිය කිසිලි නිය ලොම් ඇති මැලියම් සහිත දත් ඇති දූවිලි සහිත හිස් ඇති රජස් දැලි වැකුණු (සිරුරු ඇති) මේ සියලු තවුසෝ මාගේ අසපුවෙහි වෙසෙත්.
4322. අභිඥාවන්ගේ පරතෙරට පැමිණි අහසෙහි හැසිරෙන්නා වූ ඒ මේ තවුසෝ අහසට නගිමින් මාගේ අසපුව හොබවත්.
4323. එකල්හි මම ඒ ශිෂයයන් විසින් පිරිවරන ලදුයෙම් මහ වෙනෙහි වසමි. හැම කල්හි ධ්යානයට සමවැදුනෙම් රෑදාවල් නො දනිමි.
4324. එසමයෙහි ලෝකනායක වූ භාග්යවත් වූ අත්ථදස්සී බුදුරජ තෙම ඝනාන්ධකාරය දුරු කරමින් ලොව පහළ විය.
4325. ඉක්බිති එක්තරා ශිෂ්යයෙක් මාගේ සමීපයට පැමිණියේ ය. හෙතෙම මන්ත්රයන් ද ෂඩඞ්ගය හා නාම ලක්ෂණයන් ද හදාරනු කමැත්තේ ය.
4326. “මහාමුනි වූ අත්ථදස්සී බුදුරජ තෙම ලොව පහළ විය. (උන්වහන්සේ) චතුස්සත්යය පවසමින් අමෘතපදය වූ නිවණ දේශනා කරණ සේක.” (හේ කීය.)
4327. මම තුටු පහටු වූයෙම් ප්රමුදිත වූයෙමි ධර්මාන්තරගත සිත් ඇත්තෙම් අසපුවෙන් නික්ම මේ වචනය කීමි:
4328. “දෙතිස් මහපුරිස් ලකුණින් යුත් බුදුරජ තෙම ලොව පහළ වීය. සියල්ලෝ එවු. සම්බුදුරජුන් වෙත යන්නෙමු” කියා යි.
4329. සදහම් පරතෙරට ගිය අවවාදයට අනුව කටයුතු කරණ උත්තමාර්ත්ථය සොයන්නා වූ ඔහු යහපතැ යි එය පිළිගත්තාහු ය.
4330. ජටාබරින් බර වූ අඳුන් දිවිසම් හඳින ඔහු උත්තමාර්ත්ථය වූ නිවන සොයමින් එකල්හි වනයෙන් නික්මුණාහු ය.
4331. එසමයෙහි මහත් යශස් ඇති අත්ථදස්සී භාග්යවතුන් වහන්සේ සිවුසස් පවසමින් අමෘතපදය වූ නිවන දේශනා කරණ සේක.
4332. මම ශ්වේතච්ඡත්රය ගෙණ බුද්ධශ්රේෂ්ඨයන් වහන්සේට දැරීමි. එක් දවසක් මුළුල්ලෙහි දරා බුද්ධශ්රේෂ්ඨයන් වැන්දෙමි.
4333. ලෝකජ්යේෂ්ඨ වූ අත්ථදස්සී භාග්යවත් තෙමේ භික්ෂු සඞ්ඝයා මැද හිඳ මේ ගාථාවන් වදාළේ ය:
4334. “යමෙක් තෙම පැහැදුනේ සියතින් ඡත්රයක් දැරී ද, හේ (කවරෙක්දැයි) මම කියන්නෙමි. කියන්නා වූ මගේ වචනය අසවු.
4335. දිවත්බවක හෝ මිනිසත්බවක හෝ උපදින්නා වූ මොහුට හැම කල්හි ඡත්රයක් දරන්නේ ය. ඡත්රදානයාගේ මේ විපාක යි.
4336. මෙතෙම සත්සැත්තෑ කපක් දෙව්ලොව සිත් අලවා වසන්නේ ය. දහස් වරක් සක්විතිරජ වන්නේ ය.
4337. සත්සැත්තෑ වරක් දිව්යරාජ්යය කරන්නේ ය. (ලබන) මහත් වූ ප්රදේශරාජ්යය ගණන් වශයෙන් ගිණිය නොහැකිය.
4338. අටළොස් සිය වන (එක්දහස් අටසිය වන) කපෙහි පසැස් ඇත්තා වූ ශාක්යකුල ශ්රේෂ්ඨ වූ ගෞතම බුදුරජ තෙමේ ගනඳුරු නසමින් පහළ වන්නේ ය.
4339. උන්වහන්සේගේ ධර්මයෙහි දායාදව ධර්මයෙන් නිර්මිත කළාක් වැනි ඖරස බුද්ධපුත්රයෙක් ව සියලු ආස්රවයන් (ප්රහාණ පරිඥා වශයෙන්) දැන ආස්රව රහිත ව වසන්නේ ය” (කියා යි.)
4340. යම් තැනෙක පටන් කොට මම බුදුරජුන්හට ඡත්රයක් දරමින් කුශල කර්මයක් කෙළෙම් ද, (එතැන් පටන් අද තෙක්) මේ අතරෙහි ශ්වෙච්ඡත්ර නො දරන ලද භවයක් නො දනිමි.
4341. මේ මාගේ පශ්චිම භවය යි. අන්තිම භවය දැන් පවතී. අදත් මට නිත්යකාලික ඡත්රධාරණය පවතී.
4342. තාදීගුණ ඇති අත්ථදස්සී බුදුරජුන්හට මා විසින් මැනැවින් කරණ ලද ඒ කර්මය ආශ්චර්ය්යයෙකි. සියලු ආස්රව ක්ෂීණ විය. දැන් නැවත ඉපදීමෙක් නැත.
4343. මා විසින් ක්ලේශයෝ දවන ලදහ. සියලු භවයෝ නසන ලදහ. ඇත්රජකු මෙන් බැඳුම් සිඳ ආස්රව රහිත ව වෙසෙමි.
4344. බුද්ධශ්රේෂ්ඨයන් වහන්සේ සමීපයට මාගේ පැමිණීම යහපත් විය. ත්රිවිද්යාවෝ අනුප්රාප්තයහ. බුදුරජානන් වහන්සේගේ සසුන කරණ ලදි.
4345. සිවු පිළිසිඹියාවෝ ද, අෂ්ට විමෝක්ෂයෝ ද, ෂඩභිඥාවෝ ද සාක්ෂාත් කරණ ලදහ. බුදුරජානන් වහන්සේගේ සසුන කරණ ලදි.
මේ අයුරින් ආයුෂ්මත් ඒකඡත්තිය ස්ථවිරයන් වහන්සේ මේ ගාථාවන් වදාළ සේක් යී.
ඒකඡත්තිය ස්ථවිරාවදානය දෙවැනි යි.
413. තිණසූලකඡදනිය ස්ථවිරාවදානය
4346. මම එකල්හි ජාති ජරා මරණ සිහි කෙළෙමි. එකලාව ගිහිගෙන් නික්ම අනගාර්ය්ය සඞ්ඛ්යාත සසුනෙහි පැවිදි වීමි.
4347. පිළිවෙළින් හැසිරෙන්නෙම් ගංතෙරට එළඹියෙමි. එහි ගංතෙරෙහි උස්ව ගිය පොළොවක් දිටිමි.
4348. මම එහි අසපුවක් සාදා ගෙණ ඒ අසපුවෙහි වසමි. මැනැවින් කරණ ලද මාගේ අසපුව නොයෙක් පක්ෂි සමූහයාගෙන් යුක්තය.
4349. (ඒ පක්ෂීහු) විශ්වාස ඇත්තාහු මා වෙත එළඹෙත්. මනහර ලෙස නාද කෙරෙත්. මම ඔවුන් සමග තුටු වෙමින් අසපුවෙහි වෙසෙමි.
4350. මාගේ අසපුව හාත්පස සිවුදිගින් යනු සමත් ඒ මෘගරාජ තෙම ගුහාවෙන් නික්ම හෙන (පුපුරන්නාක්) මෙන් ගර්ජනා කෙළේ ය.
4351. මෘගරාජයා ගර්ජනය කළ කල්හි මට හර්ෂයෙක් විය. මෘගරාජයා සොයනෙම් ලෝකනායක වූ බුදුරජුන් දිටිමි.
4352. මම දේවාතිදේව වූ තිස්ස බුදුරජුන් දැක සතුටු වූයෙම් සතුටු සිතින් ම නාගකේසර (=නාමල් රේණු) පිදීමි.
4353. උදාවන හිරු වැනි වූ පිපුනු උතුම් සල් රුකක් වැනි වූ බබලන ඕසධීතාරකාවක් වැනි වූ ලෝකනායක බුදුරජුන්හට ස්තූති කෙළෙමි.
4354. සර්වඥයන් වහන්ස, ඔබ වහන්සේගේ ඤාණයෙන් මේ දෙවියන් සහිත ලෝකයා (සසරින්) මිදුවෙහි. ඔබවහන්සේ සතුටු කොට (ඔහු) මේ ජාති සංසාරයෙන් මිදෙත්.
4355. සර්වදර්ශී වූ සර්වඥ බුදුවරයන්ගේ නො දැකීමෙන් රාද්වෙෂයන්ගෙන් පැතිරී ගිය සත්ත්වයෝ අවීචිනිරයෙහි වැටෙති.
4356. සර්වඥයන් වහන්ස, ලෝකනායකයන් වහන්ස, ඔබ වහන්සේගේ දර්ශනය නිසා සියල්ලෝ භවයෙන් මිදෙත්. අමෘත පදය වූ නිවන ස්පර්ශ කෙරෙත්.
4357. යම් කලෙක්හි පසැස් ඇති ආලෝකවත් වූ බුදුවරයෝ ලොව උපදිත් ද, ඔහු කෙලෙස් දවා ආලෝකය දක්වත්.
4358. මෙසේ ලෝකාග්රනායක වූ තිස්ස බුදුරජුන්හට ස්තූති කොට සතුටු වූයෙම් සතුටු සිතින් බෝලිද් ද (මල්) පිදීමි.
4359. ලෝකාග්රනායක වූ තිස්ස බුදුරජ තෙමේ මාගේ අදහස දැන සිය අසුනෙහි වැඩ හිඳ මේ ගාථාවන් වදාළේ ය.
4360. “යමෙක් තෙම පහන් සිතැත්තේ සියතින් ම මා මල්වලින් වැසී (පිදී) ද, මම හේ කවරෙක්දැ යි කියන්නෙමි. කියන්නා වූ මාගේ වචනය අසවු.
4361. හෙතෙම පස්විසිවරක් දිව්යරාජ්යය කරන්නේ ය. පන්සැත්තෑවරක් සක්විතිරජ වන්නේ ය.
4362. (ලබන) මහත් වූ ප්රදේශ රාජ්යය ගණන් වශයෙන් ගිණිය නො හැකිය. මේ පුෂ්ප පූජාවෙන් වූ ඒ කර්මයාගේ ඵලය යි.
4363. පුණ්යකර්මයෙන් යුක්ත වූ මේ පුරුෂ තෙමේ හිස නෑවේ ඉදින් මල් කැමති වේ නම් එය ඉදිරියෙහි පහළ වන්නේ ය.
4364. කාමවස්තූන්ගෙන් යමක් යමක් කැමති වේ ද, ඒ ඒ දැය පහළ වන්නේ ය. අදහස සම්පූර්ණ කොට ආස්රව රහිතව පිරිනිවන් පානේ ද වන්නේ ය.
(අටළොස් වැනි බණවර යි.)
4365. කෙලෙස් දවා සම්යක් ප්රඥාවෙන් හා සිහියෙන් යුක්තවූයෙම් ඒ අසුනෙහි ම හිඳ රහත්බවට පැමිණියෙමි.
4366. මම හැම කල්හි සක්මන් කරමින් ද, නිදමින් ද, හිඳිමින් ද, යලි සිටිමින් ද බුද්ධශ්රේෂ්ඨයන් වහන්සේ ගැණ ම සිතා වසමි.
4367. චීවර පිණ්ඩපාත ගිලානප්රත්යය සයනාසන යන මේ සිවු පසයෙහි මට අඩුබවක් නැත. බුද්ධපූජාවෙහි මේ විපාක යි.
4368. ඒ මම දැන් අමෘත වූ ශාන්ත වූ නිරුත්තර පදය වූ නිවනට පැමිණියෙම් වෙමි. සියලු ආස්රවයන් ප්රහාණ කොට ආස්රව රහිතව වෙසෙමි.
4369. මෙයින් දෙයානූ වන කපෙහි යම් පුෂ්පපූජාවක් කෙළෙම් ද (ඒ හේතුවෙන්) දුගතියක් නො දනිමි. බුද්ධපූජාවෙහි මේ විපාක යි.
4370. මා විසින් ක්ලේශයෝ දවන ලදහ. සියලු භවයෝ නසන ලදහ. ඇත්රජකු මෙන් බැඳුම් සිඳ ආස්රව රහිතව වෙසෙමි.