1181. මම විවේකයෙහි යෙදුනෙම් වෙමි. අරණෙහි දුරසෙනසුන්හි වසන්නෙම් වෙමි. (මා විසින්) සියලු (ශ්රාමණ්ය) ඵල ද ලබන ලදී. අද මම හරණා ලද ක්ලේශ ඇත්තෙම් වෙමි.
1182. ලොකානායක වූ සර්වඥතෙමේ මා පිළිබඳ සියල්ල දැන භික්ෂුසංඝයා මැද හිඳ මා ඒතදග්රස්ථානයෙහි තැබී ය.
1183. ප්රතිසම්භිදාවෝ -පෙ- බුදුරජානන් වහන්සේගේ සසුන කරණ ලදී.
මෙහි මේ අයුරින් ආයුෂ්මත් කාළිගෝධාපුත්රභද්දිය ස්ථවිරයන් වහන්සේ මේ ගාථාවන් වදාළසේක් යී.
කාළිගෝධාපුත්රභද්දිය ස්ථවිරාවදානය තෙවැනි යි.
44. සන්නිට්ඨාපක ස්ථවිරාවදානය
1184. (මම) ලාභ අලාභ දෙකින් ද, යස අයස දෙකින් ද, (සම සේ) සතුටු වූයෙම් කඳු අතුරෙහි වූ අරණෙහි කුටියක් කොට (ගෙණ) වෙසෙමි.
1185. පූජාවන් පිළිගන්නා වූ නොහොත් පූජාවන්ට ගෘහයක් වැනි වූ පදුමුත්තර බුදුරජතෙමේ සියක් දහසක් භික්ෂූන් විසින් පිරිවරණ ලදුයේ මාගේ සමීපයට එළඹියේ ය.
1186. එළඹ සිටි පදුමුත්තර නම් වූ මහාවීරයන් වහන්සේ (දැක) මම ඒ ශාස්තෲන් වහන්සේට තණ ඇතිරියක් පණවා දිනිමි.
1187. පැහැදුනු සිත් ඇති සොම්නස් සහිත වූ මම ඍජුගුණ ඇති බුදුරජානන් වහන්සේට පහන් සිතින් කැකිරි ද පැන් ද දිනිමි.
1188. මෙයින් කල්ප ලක්ෂයකින් පෙර වූ එකල්හි (මම) යම් දනක් දුන්නෙම් ද, (ඒ හේතුවෙන්) දුගතියක් නො දනිමි. කැකිරි දානයාගේ මේ ඵලය යි.
1189. එක්සාළිස්වන කපෙහි සත්රුවනින් යුක්ත වූ මහත් බල ඇති අරින්දම නම් සක්විතිරජෙක් වීමි.
1190. ප්රතිසම්භිදාවෝ -පෙ- බුදුරජාණන් වහන්සේගේ සසුන කරණලදී.
මෙහි මේ අයුරින් ආයුෂ්මත් සන්නිට්ඨාපක ස්ථවිරයන් වහන්සේ මේ ගාථාවන් වදාළ සේක් යී.
සන්නිට්ඨාපක ස්ථවිරාවදානය සිවුවැනි යි.
45. පඤ්චහත්ථිය ස්ථවිරාවදානය
1191. යටට හෙළන ලද ඇස් ඇති ප්රමාණවත් වචන ඇති, සිහියෙන් යුත් සංවරණය කරණලද ඉඳුරන් ඇති, සුමේධ නම් බුදුරජතෙමේ ඇතුළු වීථියෙහි වඩනා කල්හි-
1192. මට මුදුන්මල්කඩ පිණිස උපුල්අත් (උපුල්මිටි) පසක් ගෙණාවාහු ය. මම පහන් වූයෙම් ඒ මලින් සියතින් බුදුන් පිදීමි.
1193. උඩට නැගුනු ඒ මල් බුදුරජානන් වහන්සේට වියනක් වී ය. ශිෂ්යයෝ ගුරුවරයෙකුගේ මෙන් සියලු පුෂ්පයෝ බුදුරජානන් වහන්සේගේ ගිමන් නිවූහ.
1194. මෙයින් තිස්දහස්වන කපෙහි යම් මල් රැසක් (බුදුන් මුදුනෙහි) එළවූයෙම් ද (ඒ හේතුවෙන්) දුගතියක් නො දනිමි. බුද්ධපූජාවෙහි මේ විපාකය යි.
1195. මෙයින් දෙදහස්වන කපෙහි නමින් හත්ථිය නම් වූ මහත් බල ඇති සක්විතිරජවරු පස්දෙනෙක් වූහ.
1196. ප්රතිසම්භිදාවෝ -පෙ- බුදුරජානන් වහන්සේගේ සසුන කරණලදී.
මෙහි මේ අයුරින් ආයුෂ්මත් පඤ්චහත්ථියස්ථවිරයන් වහන්සේ මේ ගාථාවන් වදාළසේක් යී.
පඤ්චහත්ථියස්ථවිරාවදානය පස්වැනි යි.
46. පදුමච්ඡදනිය ස්ථවිරාවදානය
1197. එකල්හි අග්රපුද්ගල වූ විපස්සී බුදුරජානන් වහන්සේ පිරිනිවි කල්හි මම මැනැවින් පිපුනු පියුම් ගෙණ චිතකයට පිදීමි.
1198. චිතකයට නැගු කල්හි (ඒ පියුම්) අහසට නැගුනේ ය. එය අහසෙහි වියනක් කොට චිතකයෙහි දැරීමි.
1199. මෙයින් එක්අනූවන කපෙහි යම් මලක් පිදුවෙම් ද, (ඒ හේතුවෙන්) දුගතියක් නො දනිමි. බුද්ධපූජාවෙහි මේ විපාකය යි.
1200. මෙයින් සත්සාලිස්වන කපෙහි සිවුමහදිවයින් හා සිවු සයුරු කෙළවර කොට ඇති පෘථිවිශ්චර වූ, සතුරු රජුන් ජය ගන්නාසුලු වූ මහත් බල ඇති පදුමිස්සර නම් සක්විතිරජෙක් වීමි.
1201. ප්රතිසම්භිදාවෝ -පෙ- බුදුරජාණන් වහන්සේගේ සසුන කරණ ලදී.
මෙහි මේ අයුරින් පදුමච්ඡදනිය ස්ථවිරයන් වහන්සේ මේ ගාථාවන් වදාළසේක් යී.
පදුමච්ඡදනිය ස්ථවිරාවදානය සවැනි යි.
47. ශයනදායක ස්ථවිරාවදානය
1202. තාදීගුණ ඇති මෛත්රී සිත් ඇති සිද්ධත්ථ භාග්යවතුන් වහන්සේට ඇතිරි ආදි වූ දුස්සභාණ්ඩයන්ගෙන් අතුරණ ලද උතුම් සයනයක් මා විසින් දෙනලදී.
1203. භාග්යවතුන් වහන්සේ ඒ කැප ශයනාසනය පිළිගත් සේක. පස්මරුන් දිනූ බුදුරජතෙමේ ඒ අසුනින් නැගිට අහසට නැගුනේ ය.
1204. මම මෙයින් සිවුඅනූවන කපෙහි යම් සයනයක් දිනිම් ද, (ඒ හේතුවෙන්) දුගතියක් නො දනිමි. සයනදානයාගේ මේ විපාකය යි.
1205. මෙයින් එක්පණස්වන කපෙහි සත්රුවනින් යුත් මහා බල ඇති වරුණදේව නම් සක්විතිරජෙක් වීමි.
1206. ප්රතිසම්භිදාවෝ -පෙ- බුදුරජානන් වහන්සේගේ සසුන කරණ ලදී.
මෙහි මේ අයුරින් ආයුෂ්මත් ශයනදායක ස්ථවිරයන් වහන්සේ මේ ගාථාවන් වදාළසේක් යී.
ශයනදායක ස්ථවිරාවදානය සත්වැනි යි.
48. චඞ්ක්රමදායක ස්ථවිරාවදානය
1207. මම ලෝකජ්යේෂ්ඨ වූ තාදීගුණ ඇති අත්ථදස්සී බුදුරජානන් වහන්සේට ගඩොළින් බැඳ සක්මනක් කරවීමි.
1208. එය මැනැවින් කරණ ලද්දකි. උසින් පස්රියනකි. දිගින් රියන් සියයකි. සිහි කට යුත්තකි. මනෝඥ ය.
1209. නරශ්රේෂ්ඨ වූ අත්ථදස්සී භාග්යවත් තෙමේ ඒ සක්මන පිළිගත්තේ ය. අතින් (එයින්) වැලි (ටිකක්) ගෙන මේ ගාථාවන් වදාළේ ය:
1210. මේ වැලි දීමේ හේතුවෙන් ද, සක්මන මැනැවින් කළ හේතුවෙන් ද සත්රුවනින් යුත් වැලි (පරිභෝගයට) ලබන්නේ ය.
1211. තුන්කපක් මුළුල්ලෙහි දෙවියන් අතර දිව්යරාජ්යය කරන්නේ ය. දිව්යාප්සරාවන් විසින් පිරිවරණ ලදුයේ (දිව්ය) සම්පත් අනුභව කරන්නේ ය.
1212. මිනිස්ලොවට පැමිණි රටෙහි රජ වන්නේ ය. හෙතෙමේ තෙවරක් පෘථිවියෙහි සක්විතිරජ වන්නේ ය” (කියායි).
1213. එක්දහස්අටසියවන කල්පයෙහි වූ එකල්හි (මම) යම් කර්මයක් කෙළෙම් ද ඒ හේතුවෙන් දුගතියක් නො දනිමි. චඞ්ක්රමදානයාගේ මේ විපාකය යි.
1214. ප්රතිසම්භිදාවෝ -පෙ- බුදුරජානන් වහන්සේගේ සසුන කරණලදී.
මෙහි මේ අයුරින් ආයුෂ්මත් චඞ්ක්රමදායක ස්ථවිරයන් වහන්සේ මේ ගාථාවන් වදාළසේක් යි.
චඞ්ක්රමදායකස්ථවිරාවදානය අටවැනි යි.
49. සුභද්ර ස්ථවිරාවදානය
1215. පූජාවන් පිළිගන්නා වූ මහා පිරිවර ඇති පදුමුත්තර බුදුරජානන් වහන්සේ ජනසමූහයා සසරින් ගොඩ නගා පිරිනිවන් පානාසේක.
1216. ඒ බුදුරජානන් වහන්සේ පිරිනිවන් පානා කල්හි දසදහසක් ලෝධා කම්පිත වී ය. (රැස් වූ) ජනසමූහයා ද මහත් වී ය. එකල්හි දෙවියෝ ද රැස් වූහ.
1217. සතුටු වූයෙම් සතුටු සිතින් තුවරලා හා බෝලිද්ද මලින් යුත් සඳුන් පුදා නරෝත්තමයන් වහන්සේට සඳුනින් අලෙවු දනිමි.
1218. ලෝකයෙහි නිරුත්තර ශාස්තෘ වූ සම්බුදුරජ තෙමේ (පරිනිර්වාණ මඤ්චකයෙහි) හොත්තේ ම මාගේ අදහස් දැන මේ ගාථාවන් වදාළේ ය:
1219. “යමෙක් මාගේ අන්තිම කාලයෙහි මා ගඳින් මලින් පිදී ද, ඔහු ප්රකට කරන්නෙමි. එසේ කියන්නා වූ මාගේ වචනය අසවු.
1220. මේ පුරුෂතෙමේ මෙයින් චුත ව තුෂිත දෙව්ලොවට යන්නේ ය. හෙතෙමේ එහි රාජ්යය කොට නිර්මාණරති දෙව්ලොවට යන්නේ ය.
1221.මේ ක්රමයෙන් ම උතුම් මල් පුදා ස්වකීය කර්මයෙන් තුටු වූයේ සම්පත් අනුභව කරන්නේ ය.
1222. මේ මිනිස් තෙමේ නැවත ද තුෂිතදෙව්ලොව උපදින්නේ ය. ඒ අත්බැවින් ච්යුත ව මිනිසත් බවට පැමිණෙන්නේ ය.
1223. ශාක්යපුත්ර වූ මහොත්තම වූ දෙවියන් සහිත ලෝකයෙහි අග්රපුද්ගල වූ පසැස් ඇති ගෞතම බුදුරජතෙමේ බොහෝ සත්ත්වයන්ට ධර්මාවබෝධය කරවා පිරිනිවන් පානේ ය.
1224. හේ කුශලමූලයෙන් මෙහෙයන ලද්දේ තවුස් පැවිද්දෙන් පැවිදි වූයේ ම එකල්හි බුදුරජුන් කරා එළඹ ප්රශ්න විචාරන්නේ ය.
1225. ලෝකනායක වූ සර්වඥ වූ (ගෞතම) බුදුරජ තෙම ඔහු සතුටු කොට (පෙර කළ) පුණ්යකර්මයන් පිරිසිඳ දැන සත්යයන් ප්රකට කරන්නේ ය.
1226. මෙතෙමේ ප්රශ්න (විසර්ජන)යෙන් ආරාධිත වූයේ සතුටු වූයේ එකඟ සිත් ඇත්තේ ශාස්තෲන් වහන්සේ වැඳ පැවිද්ද ඉල්ලන්නේ ය.
1227. අග්ර වූ (චතුරාය්යසත්යය) ධර්මයෙහි දක්ෂ වූ ඒ සම්යක් සම්බුද්ධ තෙමේ ස්වකීය කර්මයෙන් සතුටට පැමිණ පහන් සිත් ඇති ඔහු දැක පැවිදි කරන්නේ ය.
1228. මේ පුරුෂ තෙමේ බුදුසසුන්හි වීර්ය්ය වඩා සියලු ආස්රවයන් ප්රහාණ පරිඥා වශයෙන් දැන (දුරු කොට) ආස්රව රහිත ව පිරිනිවන් පානේ ය” (කියා යි).
(පස්වැනි බණවර යි.)
1229. (මම) පෙර කළ කුශලකර්මයෙන් යුක්ත වූයෙම් එකඟ සිත් ඇත්තෙම් සන්හිඳුනෙම් බුදුරදුන් උරදා පුත් වූයෙම් (කර්මස්ථාන) ධර්මයෙන් ආර්ය්යජාතියෙහි උපන්නෙම් නිම කළ මගකිස ඇත්තෙම් වීමි.
1230. බුදුරජුන් වෙත එළඹ උතුම් ප්රශ්න විචාළෙමි. ඔබ මට ප්රශ්න (විසඳා) වදාරන්නාහු ම (නිර්වාණ සඞ්ඛ්යාත) ධර්මප්රවාහය එළවූහ.
1231. මම උන්වහන්සේගේ ධර්මය දැන සසුනෙහි ඇලුනෙම් විසීමි. සියලු ආස්රවයන් ප්රහාණපරිඥා වශයෙන් දැන (දුරු කොට) ආස්රව රහිත ව වෙසෙමි.
1232. මෙයින් කල්පලක්ෂයකට පෙර පදුමුත්තර නම් බුදුරජානන් වහන්සේ තෙල් ක්ෂීණ වීමෙන් (නිවෙන) පහනක් මෙන් (පඤ්චස්කන්ධ සඞ්ඛ්යාත) උපාදාන රහිත ව පිරිනිවන් පෑසේක.
1233. එහි උසින් සත්යොදුන් වූ රුවන්මුවා ස්තූපයෙක් වී ය. සියල්ලෙන් යහපත් වූ මනහර ධජයක් එහි පිදීමි.
1234. තව ද කාශ්යප බුදුරජානන් වහන්සේගේ ශාසනයෙහි දායාද වූ තිස්ස නම් අග්රශ්රාවක තෙමේ මාගේ ඖරසපුත්රයා වීය.
1235. ඒ මාගේ පුත්ර තිස්ස නම් අග්රශ්රාවකයන් වහන්සේට ලාමක සිතින් අයහපත් වචනයක් ( -“අන්තකයා, පශ්චිමයා”) යන වචනය කීමි. ඒ කර්මවිපාකයෙන් පශ්චිම (පරිනිර්වාණ) කාලයෙහි බුදුරජ දිටිමි.
1236. මහාවීර වූ සත්ත්වලෝකයාට හිත වූ කාරුණික වූ පස්මරුන් දිනූ (ගෞතම) බුදුරජානන් වහන්සේ උපවර්තන සාලවනයෙහි පරිනිර්වාණ මඤ්චකයෙහි දී මා පැවිදි කළ සේක.
1237. බුදුරජානන් වහන්සේ ඉදිරියෙහි අද ම (මාගේ) පැවිද්ද විය. අද ම උපසම්පදාව විය. අද ම පරිනිර්වාණය ද විය.
1238. පිළිසැඹියාවෝ -පෙ- බුදුරජානන් වහන්සේගේ සසුන කරණලදි.
මෙහි මේ අයුරින් ආයුෂ්මත් සුභද්රස්ථවිරයන් වහන්සේ මේ ගාථාවන් වදාළසේකි.
සුභද්රස්ථවිරාවදානය නවවැනි යි.
50. චුන්ද ස්ථවිරාවදානය
1239. ලෝකජ්යේෂ්ඨ වූ තාදීගුණ ඇති සිද්ධත්ථ බුදුරජානන් වහන්සේට රන්ඇගෑයක් කරවා දෑසමන්මලින් වැසීමි.
1240. ඒ මල් (වසා) නිමවා බුදුරජානන් වහන්සේට පිළිගැන්වීමි. ඉතිරි මල් දෝතින් ගෙණ බුදුරජානන් වහන්සේ මත්තෙහි විසුරුවා හළෙමි.
1241. පහන්සිතින් යුත් සොම්නස් වූ (මම) රන්ඇගෑයක් සේ බබලන බුදුරජුන්ට මල්ඇගෑය පිළිගැන්වීමි.
1242. තරණය කළ සැක ඇති බුදුරජානන් වහන්සේ තරණය කළ ඕඝ ඇත්තවුන් (=රහතුන්) විසින් පිරිවරණ ලදසේක් මේ ගාථාවන් වදාළසේක:
1243. “යමෙක් මට දිවසුවඳ හමන මල්ඇගෑයක් දුන්නේ ද, ඔහු මම ප්රකට කරන්නෙමි. එය කියන්නා වූ මාගේ වචනය අසවු.
1244. මේ පුරුෂතෙමේ මෙයින් ච්යුත වූයේ දිව්යසමූහයා විසින් පිරිවරණ ලදුයේ සමන් මලින් ගැවසී ගත්තේ දෙව්ලොවට යන්නේ ය.
1245. ඔහුට පුණ්යකර්මයෙන් හටගත්තා වූ ස්වර්ණමය වූ ද මණිමය වූ ද පැනනැගුනු සඳලු සහිත විමානයක් පහළ වන්නේ ය.
1246. හෙතෙම සූසැත්තෑවරක් දෙව්රජය කරන්නේ ය. අප්සරාවන් විසින් පිරිවැරුණේ සම්පත් අනුභව කරන්නේ ය.
1247. තෙසියවරක් පෘථිවිරාජ්යය ලැබ පොළොවෙහි වාසය කරන්නේ ය. පන්සැත්තෑවරක් සක්විතිරජ වන්නේ ය.
1248. නමින් දුජ්ජය නම් රජෙක් වන්නේ ය. ස්වකීය කර්මය ඇසුරු කෙළේ ඒ පින් පල විඳ,
1249-1250. දුගතියකට නො ගොස් මිනිසත්බවට යන්නේ ය. ඔහුගේ නොඅඩු කෙළසියක් රන් නිදන්ගත වෙයි. හෙතෙම බමුණු කුලයෙහි උපදින්නේ ය. වඞ්ගන්ත බ්රාහ්මණයාගේ ද සාරී නම් බැමිණියගේ ද ප්රාඥ වූ ප්රිය වූ ඹෟරසපුත්රයෙක් වන්නේ ය.
1251. හෙ ද පසු ව සම්බුදුසසුනෙහි පැවිදි ද නමින් චූලචුන්ද නම් වූ බුද්ධශ්රාවකයෙක් වන්නේ ය.
1252. හෙ තෙම සාමණේර වූයේ ම රහත් වන්නේ ය. සියලු ආස්රවයන් ප්රහාණ පරිඥා වශයෙන් දැන (දුරු කොට) ආස්රව රහිත වැ පිරිනිවන් පානේ ය” කියා යි.
1253. උත්තමාර්ත්ථයට (රහත්බවට) පැමිණීම පිණිස මහාවීර වූ බුදුරජානන් වහන්සේට ද අනිත් ප්රියශීල වූ බොහෝ සඞ්ඝයාට ද උපස්ථාන කෙළෙමි. මාගේ සොහොයුරු (ශාරීපුත්රයන්) හට උවැටන් ද කෙළෙමි.
1254. මාගේ සොහොයුරාට උවැටන් කොට (උන්වහන්සේ පිරිනිවි කල්හි) ධාතූන් පාත්රයෙහි බහා ගෙණ ලෝකජ්යේෂ්ඨ වූ නරශ්රේෂ්ඨ වූ බුදුරජානන් වහන්සේට පිළිගැන්වීමි.
1255. දෙවියන් සහිත ලෝකයෙහි සර්වඥ වූ (බුදුරජ තෙම) ධාතු දොහොතින් නගාගෙන දක්වන්නේ ඒ අගසව්වානන් පැසැසී ය.
1256. මාගේ සිත කෙලෙසුන්ගෙන් මැනැවින් මිදුනේ ය. මාගේ ශ්රද්ධාව මැනැවින් පිහිටියේ ය. සියලු ආස්රවයන් ප්රහාණ පරිඥා වශයෙන් දැන (දුරු කොට) ආස්රව රහිත ච වෙසෙමි.
1257. සිවුපිළිසැඹියා ලැබින. විමෝක්ෂයෝ පහස්නා ලදහ. ෂඩ්භිඥාවෝ මා විසින් සාක්ෂාත්කෘතයහ. බුදුරජාණන් වහන්සේගේ සසුන කරණ ලදී.
මෙහි මේ අයුරින් ආයුෂ්මත් චුන්දස්ථවිරයන් වහන්සේ මේ ගාථාවන් වදාළසේකි.
චුන්ද ස්ථවිරාවදානය දසවැනි යි.