ස. ඨ: හඤ්චි “යදනිච්චං තං දුක්ඛං” වුත්තං භගවතා, අඤ්ඤාතාවින්ද්රියං අනිච්චං,
ස. පා: නො ච වත රෙ වත්තබ්බෙ “දුක්ඛඤ්ඤෙව පරිනිප්ඵන්න”න්ති.
අපරිනිප්ඵන්න කථා නිට්ඨිතා.
තෙවීසතිමො වග්ගො නිට්ඨිතො.
තස්ස උද්දානං:
එකාධිප්පායෙන මෙථුනො ධම්මො පතිසෙවිතබ්බො, අරහන්තානං වණ්ණෙන අමනුස්සා මෙථුනං ධම්මං පතිසෙවන්ති. බොධිසත්තො ඉස්සරියකාමකාරිතාහෙතු විනිපාතං ගච්ඡති, ගබ්භසෙය්යං ඔක්කමති දුක්කරකාරිකං අකාසි අපරන්තපං අකාසි අඤ්ඤං සත්ථාරං උද්දීසි අත්ථි න රාගො රාගපතිරූපකො, අත්ථි න දොසො දොසපතිරූපකො අත්ථි න මොහො මොහපතිරූපකො, අත්ථි න කිලෙසො කිලෙසපතිරූපකො. රූපං අපරිනිප්ඵන්නං අඤ්ඤාතාවින්ද්රියං අපරිනිප්ඵන්නන්ති.
(1) “මහා නියාමො අනුසයා නිග්ගහො ඛුද්දකපඤ්චමො පරප්පවාදමද්දනො සුත්තමූලසමාහිතා උජ්ජොතනා සත්ථුසමයෙ”ති.
කථාවත්ථුප්පකරණෙ පඤ්චතිංසභාණවාරං නිට්ඨිතං.
කථාවත්ථුප්පකරණං සමත්තං.